Πώς τα χρησιμοποιώ;

ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

α) Πως χρησιμοποιούνται τα συμπληρώματα διατροφής

Ένα πρόγραμμα λήψης συμπληρωμάτων διατροφής, για να δώσει τα καλύτερα αποτελέσματα, θα πρέπει να διαρκεί 3-12 μήνες (ή όσο διάστημα υποδείξει ο θεραπευτής σας). Όταν το πρόγραμμα ολοκληρωθεί μη σταματάτε απότομα, αλλά μειώστε βαθμιαία τις δοσολογίες, ώστε να δώσετε την ευκαιρία στον οργανισμό σας να προσαρμοστεί.
Συνοδεύετε τα συμπληρώματα με λίγο νερό, όταν το στομάχι είναι γεμάτο ή με ένα γεμάτο ποτήρι νερό όταν το στομάχι είναι άδειο. Τα συμπληρώματα περιέχουν συμπυκνωμένα συστατικά και μπορούν να δώσουν μεγάλο φόρτο εργασίας στο συκώτι, όταν δεν υπάρχουν τα ανάλογα υγρά που θα τα αραιώσουν.

β) Πότε λαμβάνονται τα συμπληρώματα διατροφής

Μερικά από τα σκευάσματα αναγράφουν πότε πρέπει να λαμβάνονται. Για τα υπόλοιπα θα μπορούσε να ληφθεί σαν οδηγός η επικρατέστερη άποψη των ειδικών, σύμφωνα με την οποία τα μέταλλα και οι βιταμίνες (ιδίως Ε και Β) είναι καλύτερα να λαμβάνονται με το φαγητό ενώ τα αμινοξέα με άδειο στομάχι (1 ώρα πριν ή 3 ώρες μετά το φαγητό). Τα βότανα είναι, συνήθως, προτιμότερο να λαμβάνονται με το φαγητό όταν είναι σε μορφή κάψουλας ή ταμπλέτας και 15’-30’ πριν το φαγητό όταν είναι σε υγρή μορφή ή σε τσάι. Για ειδικές περιπτώσεις συμβουλευθείτε τον θεραπευτή σας.

γ) Δοσολογία

Τα συμπληρώματα διατροφής αναγράφουν τις συνιστώμενες δόσεις στην ετικέτα τους. Οι δόσεις αυτές είναι καλό να ακολουθούνται από εκείνα τα άτομα που χρησιμοποιούν συμπληρώματα χωρίς την καθοδήγηση εξειδικευμένου θεραπευτή. Θα πρέπει να επισημάνουμε, όμως, ότι οι δόσεις αυτές είναι συνήθως, οι συντηρητικότερες, λόγω του γεγονότος ότι τα συμπληρώματα δεν είναι φάρμακα που πρέπει κατ’ ανάγκη να συνταγογραφηθούν, αλλά απευθύνονται σχεδόν στον καθένα, υγιή ή ασθενή. Φυσικά, ένας θεραπευτής μπορεί να προσαρμόσει τις δοσολογίες ανάλογα με την κάθε περίπτωση. Ας σημειωθεί ότι σε πρόσφατη έρευνα που έγινε στις ΗΠΑ για τα βοτανικά προϊόντα διαπιστώθηκε ότι οι γιατροί συνιστούσαν κατά κανόνα δοσολογίες αυξημένες σε σχέση με τις αναγραφόμενες στις ετικέτες.